De kunstenaars

Nico Beddeleem (1966)

Nico moest zijn opleiding fotografie onderbreken vanwege zijn psychische kwetsbaarheid. Enkele jaren geleden herontdekte hij de fotografie en het werd opnieuw een passie. Met zijn fotografische bagage en trefzekere blik maakt hij beelden van zijn eigen leefwereld en karakteristieke selfies. In zijn fotowerk onderzoekt hij zichzelf en zijn leven op een scherpe en oorspronkelijke manier. Hij stelde tentoon bij vzw KAOS (Brussel), kunstencentrum WIELS (Brussel), Museum Dr. Guislain (Gent) en kunstplatform Wilford X (Temse).

Marc Maetens (1963)

Marc is fotograaf. Door zijn psychische kwetsbaarheid moest hij zijn fotografische activiteit vaak onderbreken maar dat belette niet dat zijn werk van een grote continuïteit getuigt en een steeds toenemende filosofische benadering van zijn belangrijkste onder, de natuur. Zijn werk toont vergeestelijkte natuurbeelden die met grote vaardigheid en gevoel zijn gecomponeerd. Hij stelde meermaals tentoon en zijn werk siert verschillende boeken, zoals “Zin in waanzin” (EPO 1996) en “Dichtbij en toch veraf” (EPO 1999).

Hans Van der Borght (1979)

Hans studeerde fotokunst aan de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten in Sint-Niklaas.  Projecten waaraan hij werkte, zijn ‘Duuren’ en ‘Buitenom’ waar hij in samenwerking met mensen die hij in de psychiatrie ontmoette zo getrouw mogelijk een betekenisvolle situatie uit hun leven reconstrueert. Hans Van der Borght stelde zijn werk onder meer tentoon in buurthuis Payoke (Antwerpen 2013), PC Caritas Melle (2014), WIELS Brussel (Return to sender 2014), Onze-Lieve-Vrouw Ziekenhuis Aalst (2015) en Stadsmagazijn Antwerpen (2016).”

Adine Mansholt (1950)

Kunst, natuur en de daarmee verbonden mystiek zijn van jongs af aan -en zeker in zware tijden- niet uit mijn leven weg te denken. Mijn creaties krijgen vorm door het spelen met en luisteren naar diverse materialen met een geest van niet-weten.

Met een paar stevige handen en een vleugje humor ontstaan afwisselend gedichten, vilt en keramische sculpturen of schilderijen. Tijdens dit proces word ik geïnspireerd en gesteund door mijn mede-kunstenaars van The Living Museum te Bennebroek.

Daniel Wulff Petersen (1994)

Ik ben van Deens/Nederlandse afkomst en maak al vanaf jonge leeftijd potloodtekeningen. Als introverte jongen komen mijn ideeën en gedachten uit een rijke innerlijke wereld. Mijn tekeningen beschouwen als kunst in plaats van een hobby was een grote stap. Ik werk het liefst zo gedetailleerd mogelijk. Mezelf via mijn kunst laten zien betekent wel mijn grote dromen waarmaken.

 Helen Roeten (1966)

Ik maak sensuele kunst. Om het leven en het lichaam te vieren. Kunst is voor mij van levensbelang om geestelijk gezond te blijven. The Living Museum in Bennebroek is voor mij een plek waar ik in alle rust kunst kan maken. Het schilderij hoop is ontstaan na een depressie met angstaanvallen. Kunst is voor mij de weg naar herstel en geeft mij een sterk gevoel van waardevol zijn. Iets wat tijdens mijn depressie vaak totaal verdwijnt. Instagram : @helenroetenart